Ekstremizam u političkoj retorici XX veka
(Odlomci iz političkih govora političara)
Tekst i izbor citata: Dejan A. Milić
Rat rečima na političkoj sceni zajedničke države južnoslovenskih naroda tokom čitavog dvadesetog veka najčešće je prethodio velikoj režimskoj represiji ili krvavim sukobima političkih oponenata, sa mnogo nedužnih žrtava. Neumerene političke reči i zlokobne političke poruke, koje je najveći broj političara odašiljao političkom auditorijumu, ponajmanje su bile izgovarane radi “sređivanja političkih prilika u zemlji”. One su u velikoj meri podsticale na politički zločin ili su taj zločin opravdavale, što je naročito tragične posledice imalo tokom građanskog rata 1941-1945. godine.
Odškrinemo li samo malo vrata nedavne istorije političke retorike na ovim prostorima suočićemo se sa poražavajućom istinom o gotovo jednovekovnom carovanju teških ostrašćenih reči mržnje i političke halabuke, neutemeljenih u zdravom razumu i izgovorenih bez pokrića u delima političara. Iako se ne može sa potpunom sigurnošću uočiti početak sunovrata političke retorike na ovim prostorima u politički ekstremizam, čini se da je događaj koji će označiti frankeštajnovski rast ekstremnog političkog govora ostrašćeni verbalni okršaj hrvatskih i srpskih poslanika na junskom zasedanju Skupštine Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca 1928. godine, koji je rezultovao ubistvom hrvatskih poslanika u skupštinskom zdanju.
