Kratka istorija zatiranja političkih protivnika u Srbiji
Autor: Srđan Cvetković
Od samog oslobođenja od Turaka i stvaranja korena moderne srpske državnosti pa do kraja HH veka društveni život u Srbiji je bio obeležen žestokim političkim obračunima. Nacionalna sloboda i lični ambicije vladara po pravilu uvek su stavljane ispred građanskih i političkih sloboda pojedinaca. Još od ustaničkih dana policija i sila u rukama vladara korišćeni su za obračun sa političkim protivnicima i održanje lične vlasti. Pri tom se politički neistomišljenik vrlo lako kvalifikovao kao državni neprijatelj i izdajnik koga treba odstraniti čak i fizički iz društvenog života (recidivi ovakve političke (ne)kulture primetni su bili do skora a u tragovima i dan danas!). Najpre su predmet političkog progona bili oponenti srpskim vođama Karađorđu i Milošu (u kojim je stradao i sam Karađorđe), da bi se zatim kroz ceo vek nastavila oštra dinastička utakmica u kojoj se nisu birala sredstva. Pomenimo samo Karađorđev progon oponenata Petra Dobrnjca i Milenka Stojkovića kao činjenicu da nije bio milostiv ni prema najbližoj rodbini (ocu i bratu) kada je bio ugrožen njegov autoritet.
