Suđenje
PISMO BORACA OKRUŽNOM SUDU P R O K U P LJ E
Od strane Mesne organizacije i građana sela Gornjeg Brestovca dobili smo pismo sledeće sadržine: Povodom napisa u NIN-u, u broju 1016, od 28. juna 1970. godine, «Moj brat Dinda Arizanović» od Ivana Ivanovića, još jednom smo svedoci grubog nasrtaja na likove boraca koji su u krvi rata nosili na plećima, ne žaleći svoje živote, borce slobode koji su svoje ideale slili u izgradnji novog društva – socijalizma. Umesto da im se divimo, a i svi im se divimo, zato što su bili borci i ostali su, zato što su heroji, deca revolucije, da ih nadmašimo u izgradnji samoupravnog socijalizma, kako bi im bili ravni, Ivan Ivanović, inspirisan putem koji mu je trasirao njegov otac, tobož «njegovim umetničkim stvaranjem», želi da kroz lik Dinde omalovaži i falsifikuje zasluge Pustorečkih boraca, kako bi time opravdao zverske postupke i zločine koje je načinio njegov otac u ovom kraju, želi da mračnom slikom naslika život seljaka.
Mesna organizacija Saveza boraca NOR-a sela Gornjeg Brestovca povodom time daje sledeće saopštenje: Ime Dinde Arizanovića nije nepoznato Ivanu Ivanoviću i slučajno uzeto za glavnu ličnost u njegovoj priči. Lokalizmi koje navodi u priči «Burazer, Bejograd, slamnjača, onodite» i sl. uzeti su iz sredine u kojoj je živeo Dinda Arizanović.
Dinda-Radisav Arizanović je rođen 1914. godine u selu Gornji Brestovac, sin seljačke porodice, građevinski radnik u bivšoj Jugoslaviji koji je okusio gorčinu radničkog života, smelo i hrabro je pošao u borbu protiv fašizma i domać ih izdajnika. Izrastao je i sazrevao u radničkim štrajkovima na beogradskim ulicama.
Po kapitulaciji zemlje 1941. godine vraća se u rodno mesto i oko sebe okuplja ljude pripremajući ih za odlučujući poziv Komunističke partije Jugoslavije.
Građani Gornjeg Brestovca ga nisu izneverili. Kao istaknutog između sebe biraju da bude komandir Pustorečke čete – Brestovačke.
Povratkom Stojana Ljubića – Vujanovskog u Pustoj Reci Dinda odmah uspostavlja vezu sa njim (bili su prijatelji, Stojanova sestra Vela bila mu je snaja za najstarijeg brata).
Stalno je održavao vezu sa Nikolajem Dinićem, Boškom Krstićem i Vojom Ristićem, zajedno sa njima aktivno radio na organizaciji ustanka i formiranju pomoćnih partizanskih desetina.
9. oktobra 1943. godine govori na zboru u Gornjem Brestovcu, a 10. oktobra 1943. godine sa sobom odvodi 26 boraca u redove Prve Južnomoravske brigade.
U knjizi – Prva Južnomoravska piše: «Ovo je drugovi partijski sastanak na kome prisustvuje Radisav Arizanović. Na prvom, Arizanović je bio primljen u članstvo Komunističke Partije Jugoslavije. Arizanovića su zvali Dinda, bio je rodom iz Puste Reke. Komandir čete…».
Komandovao je četom na Sokolovom visu protiv Bože Ivanovića na Deveraku, širom Bosne sve do 1944. godine kada je imenovan za komandanta grada Leskovca i predsednika Vojnog suda u Leskovcu.
Posle rata bio je načelnik Vojnog odseka u Leskovcu u periodu od 1946.
do 1951. godine. Na raznim vojnim dužnostima je bio i u Prokuplju 1951. i 1952.
godine. Na raznim vojnim dužnostima je bio i u Nišu od 1953. do 1956. godine, zatim u Sremskoj Mitrovici od 1957. do 1961. godine. Od 1961. godine ponovo je vraćen u Niš. 1963. godine penzionisan je kao major Jugoslovenske Narodne Armije.
U knjizi «Tito u Leskovcu» piše: «Danas Tita neće moći da pozdravi njegov borac Radisav Arizanović, građevinski radnik iz Gornjeg Brestovca u Pustoj Reci. Umro je 1963. godine od teške i opake bolesti, umro je u zoru, na dan proslave njegove brigade…».
Radisav Arizanović Dinda nosilac je «Partizanske spomenice 1941. godine » i mnogobrojnih ratnih i mirnodopskih odlikovanja.
Danas kada čitamo priču «Moj brat Dinda Arizanović» zgnušavamo se «umetničkom stvaranju» Ivana Ivanovića. Ivan Ivanović, sin Bože Ivanovića (Boža Ivanović je bio komandant četničkog bataljona), svojom pričom prikazujuć i negativan lik Dinde Arizanović, bezočno ruži ugled boraca i saboraca Dinde Arizanovića. Božu Ivanovića dobro poznaje Pusta Reka i dobro zna njegova nedela i njegove bezbrojne zločine među kojim je i zločin od 26. januara 1944. godine. Toga dana zločinci su ubili sve starije ljude koje su zatekli kod kuće. U toj akciji poginuli su Vojislav Petković, Trajko Recković, Dobrosav Stoiljković, Mita Stajić, Toma Nikolić, Janićije Sreganović, Milovan Nikolić i Gliša Pavlović, svi iz Gornjeg Brestovca. Tom prilikom je izgubio život i Dobrosav Pejić iz Gornjeg Runjevca i još 15 lica iz drugih sela. Svi pohvatani su pobijeni iz puške ili zaklani. U toj akciji su četnici pod vođstvom Bože Ivanovića u Gornjem Brestovcu zapalili više kuća i stanova. Preživelim građanima sela Gornjeg Brestovca zapalili su više kuća i štala. Preživeli građani Gornjeg Brestovca kao i danas da čuju rafale iz četničkog radaca i riku goveda u zapaljenim štalama.
Ubili su ih četnici i za sobom ostavili teške zločine.
Preživeli građani sela Gornjeg Brestovca i danas se zgražavaju pri pominjanju imena Bože Ivanovića. Preživeli borci sećaju se borbi protivu Bože Ivanovića.
Na kraju, ne možemo a da ne zapitamo Ivana Ivanovića: šta misli o ulozi njegovog oca, Bože četnika, u Drugom svetskom ratu, njegovoj direktnoj pomoć i okupatorskim snagama – Bugarima na području Puste Reke, Jablanice i Toplice? Ima li mesta ovakvom njegovom «umetničkom stvaralaštvu» u našoj književnosti? Umesto očeve puške lati se pera kako bi dehumanizovao likove boraca, mračnom slikom slikao život seljaka koji svesno korača u samoupravni socijalizam svojom banalnošću: «Đi, Cvetko što se repčiš, jeb’o te opštinski poreznik» iskrivljuje našu stvarnost, svojom idejom negativno deluje na vaspitanje mladog naraštaja.
Njegovo ovakvo «književno stvaralaštvo» je teže nego li neprijateljsko delovanje njegovog oca, jer niko nema pravo na to, pa ni Ivan Ivanović, da baca crne mrlje na svetle likove naših boraca, da zamračuje našu revoluciju, koja danas sja i bdi nad Jugoslavijom.
Otuda tražimo najoštriju presudu za njegovo neprijateljsko delovanje.
MESNA ORGANIZACIJA SUBNOR-a I GRAĐANI SELA GORNJEG BRESTOVCA Milorad Vukadinović, s. r.
Prednja sadržina pisma Mesne organizacije Saveza boraca NOR-a sela Gornjeg Brestovca koja se odnosi na Ivana Ivanovića, sada okrivljenog za teško krivično delo, dostavlja se naslovu kao materijal.
ZA OPŠTINSKI ODBOR SUBNOR-a P r e d s e d n i k, Kostadin Vidojević